Ανδοκίδης, Περί της εαυτού καθόδου. Η υπόθεση του λόγου

Ο Ανδοκίδης κατάγονταν από ιερατικό γένος. Είχε αριστοκρατικές πεποιθήσεις και συνδέθηκε με τον Αλκιβιάδη. Το 415 π.Χ. θεωρήθηκε ότι είχε ανάμειξη στο σκάνδαλο των Ερμοκοπιδών. Γι’ αυτό φυλακίστηκε ο ίδιος, ο πατέρας του και μερικοί συγγενείς του. Κατέδωσε όμως τους ενόχους για να αποφυλακισθεί αυτός και οι συγγενείς του, αλλά η πράξη του αυτή μείωσε πολύ τη φήμη του στην Αθήνα και τελικά με ειδικό ψήφισμα καταδικάστηκε σε εξορία.

Το 403 π.Χ., που δόθηκε γενική αμνηστία, γύρισε στην Αθήνα. Έκτοτε συμμετείχε ενεργά στην πολιτική ζωή της Αθήνας, ιδιαίτερα την περίοδο 395-387 π.Χ.

Ο λόγος αυτός εκφωνήθηκε στην Εκκλησία του Δήμου το 407 π.Χ. Ο Ανδοκίδης προσπάθησε να πείσει για δεύτερη φορά (μετά την πρώτη του 411 π.Χ.) να αποκτήσει τα πολιτικά του δικαιώματα και να γυρίσει στην Αθήνα.

Κείμενο με αγγλική μετάφραση