Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Ευριπίδη «Ελένη», στ. 942-984.

 

ΕΛΕNH: Ω! συμφορά μου· δυστυχία με ζώνει.

Μενέλαε, χαθήκαμε· απ’ το σπίτι

βγαίνει όπου να’ ναι η μάντισσα Θεονόη·

βροντάει απ’ τις αμπάρες το παλάτι.

Φύγε· γιατί να φύγεις, αφού ξέρει,

έτσι κι αλλιώς, πως είσαι εδώ φτασμένος;

Η δόλια πάω χαμένη. Από την Τροία

σώθηκες κι από βαρβάρους, για να 'ρθεις

να πέσεις πάλι σε σπαθιά βαρβάρων;

ΘΕΟΝΟΗ: Πήγαινε μπρος εσύ να μου φωτίζεις

και κατά την πρεπούμενη συνήθεια

μες στον αιθέρα ανέμιζε το θειάφι,

για να ’ρθουν τ’ ουρανού πνοές καθάριες·

με τη φωτιά καθάρισε το δρόμο,

ανόσιο αν τον μόλυνε ποδάρι,

και το δαυλό μπροστά μου δώθε κείθε

κούνησε να περάσω. Έτσι τιμώντας 

τους θεούς, όπως ορίζω, πάλι μέσα

την ιερή να πάτε φλόγα. Ελένη,

τι λες για τα μαντέματά μου; Να τος

ο άντρας σου ο Μενέλαος, έχει χάσει

το είδωλό σου κι όλα τα καράβια.

Ξέφυγες συμφορές, δυστυχισμένε,

κι ήρθες χωρίς να ξέρεις αν θα μείνεις

ή θα γυρίσεις πίσω στην πατρίδα·

υπάρχει αμάχη στους θεούς για σένα,

θα συναχτούν τη μέρα αυτή κι ο Δίας

θα λάβει την απόφασή του. Η Ήρα,

που πρώτα σε κατέτρεχε, σε στέργει

τώρα και θέλει να γυρίσεις πάλι

στον τόπο σου μ’ αυτήν κι όλη η Ελλάδα

να μάθει πως του Πάρη ο γάμος, δώρο

της Αφροδίτης, ήταν ένα ψέμα·

η Κύπριδα γυρεύει να εμποδίσει

το γυρισμό σου, για να μη φανεί έτσι

πως με το μάταιο γάμο της Ελένης

της ομορφιάς επήρε το βραβείο.

Η τύχη σου όμως κρέμεται από μένα·

στον αδελφό μου άμα σε φανερώσω,

χάθηκες, που το θέλει κι η Αφροδίτη,

κι αν πάω με την Ήρα, θα σε σώσω

σωπαίνοντας παρά την προσταγή του,

να του το πω στη χώρα όταν θα φτάσεις.

 

 

Β. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

 

 

1. Σε ποια ψυχολογική κατάσταση βρίσκεται η Ελένη και γιατί;

 

2. Να βρείτε τις σκηνοθετικές - σκηνογραφικές πληροφορίες.

 

3. Σε ποιους στίχους έχουμε ανθρωπομορφισμό των θεών; Ο Ευριπίδης αποδέχεται αυτόν τον ανθρωπομορφισμό;

 

4. Ποιο είναι το δίλημμα της Θεονόης και τι συναισθήματα προκαλεί αυτό στους θεατές;

 

 

Βαρσαμίδου Ιωάννα, Φιλόλογος 1ου Γυμνασίου Ορεστιάδας