ΑΡΧΙΚΗ Γ΄ Λυκείου Αδίδακτο. Δημοσθένης, Περί του Στεφάνου, 102

mikros apoplous    perseus

wikisource 1    bibliotheca augustana

tlg    mythologia 1

liddell scott_lexicon    liddel scott_1

Εκτύπωση E-mail

 

 ΚΕΙΜΕΝΟ: Δημοσθένης, Περί του Στεφάνου, 102

 

 Το 337 π.Χ., λίγο μετά τη μάχη της Χαιρώνειας (338 π.Χ.), ο Κτησιφών, πολιτικός φίλος του Δημοσθένη, πρότεινε να στεφανωθεί ο ρήτορας στο θέατρο του Διονύσου κατά τα Μεγάλα Διονύσια με χρυσό στεφάνι «αρετής συμπάσης ένεκα και ευνοίας της προς την πόλιν».

 Ο Αισχίνης όμως προσέβαλε αμέσως την πρόταση του Κτησιφώντος ως παράνομη.

 Η δίκη έγινε μετά από επτά χρόνια στο δικαστήριο των ηλιαστών, το 330 π.Χ. και ο Δημοσθένης παραστάθηκε ως συνήγορος του Κτησιφώντος με τον λόγο του «Περί Στεφάνου». 

Ο λόγος έχει 324 παραγράφους και ο Δημοσθένης αναφερόμενος ελάχιστα στις κατηγορίες του Αισχίνη επικεντρώνεται στην πολιτική τη δική του και του Αισχίνη από τη σύναψη της Φιλοκρατείου Ειρήνης (346 π.Χ.) και μετά, υπερασπιζόμενος τον πολιτικό του βίο.

 Στις διαπραγματεύσεις της Φιλοκρατείου Ειρήνης (μεταξύ Μακεδονίας και Αθήνας με τους συμμάχους της) πρέσβεις των Αθηναίων ήταν ο Φιλοκράτης, ο Αισχίνης και ο Δημοσθένης.

 Ο Αισχίνης εκφώνησε στη δίκη τον λόγο του «Κατά Κτησιφώντος». Δε έλαβε ούτε το ένα πέμπτο των ψήφων των δικαστών και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αθήνα και να εγκατασταθεί στη Ρόδο.


 

Βούλομαι τοίνυν ἐπανελθεῖν ἐφ᾽ ἃ τούτων ἑξῆς ἐπολιτευόμην. καὶ σκοπεῖτ᾽ ἐν τούτοις πάλιν αὖ, τί τὸ τῇ πόλει βέλτιστον ἦν. ὁρῶν γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὸ ναυτικὸν ὑμῶν καταλυόμενον καὶ τοὺς μὲν πλουσίους ἀτελεῖς ἀπὸ μικρῶν ἀναλωμάτων γιγνομένους, τοὺς δὲ μέτρια ἢ μικρὰ κεκτημένους τῶν πολιτῶν τὰ ὄντ᾽ ἀπολλύοντας, ἔτι δ᾽ ὑστερίζουσαν ἐκ τούτων τὴν πόλιν τῶν καιρῶν, ἔθηκα νόμον καθ᾽ ὃν τοὺς μὲν τὰ δίκαια ποιεῖν ἠνάγκασα, τοὺς πλουσίους, τοὺς δὲ πένητας ἔπαυσ᾽ ἀδικουμένους, τῇ πόλει δ᾽ ὅπερ ἦν χρησιμώτατον, ἐν καιρῷ γίγνεσθαι τὰς παρασκευὰς ἐποίησα.

 

πολιτεύομαι: ζω ως ελεύθερος πολίτης, αναμειγνύομαι στην πολιτική, κυβερνώ

 σκοπέω, -ῶ: σκέφτομαι, εξετάζω, παρατηρώ

 ἀτελής: αφορολόγητος, μη υποκείμενος σε τέλος (φορολογία)

 τά ἀναλώματα: οι δαπάνες, τό ἀνάλωμα: έξοδο

 ὑστερίζω και ὑστερέω,-ῶ: αποδεικνύομαι κατώτερος

 ὑστερίζουσαν ἐκ τούτων τὴν πόλιν τῶν καιρῶν: εξ αιτίας αυτών η πόλη αποδεικνύονταν κατώτερη των περιστάσεων

 τίθημι νόμον: ψηφίζω νόμο

 ἐν καιρῷ γίγνεσθαι τὰς παρασκευὰς ἐποίησα: συντέλεσα ώστε οι προετοιμασίες να γίνονται έγκαιρα, (πράγμα που ...).

 

 

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

 

Γ. 1. Να μεταφράσετε στο τετράδιό σας το κείμενο.

                                                                                               Μονάδες 20

 

 Γ. 2. α. ἄνδρες, πολιτῶν, νόμον: Να γραφούν οι πλάγιες πτώσεις του άλλου αριθμού από αυτόν που η καθεμία λέξη βρίσκεται.

Μονάδες 2,5

 

 Γ. 2. β. Να συμπληρώσετε τους τύπους που ζητούνται (το επίθετο να γραφεί στην πτώση, τον αριθμό και το γένος που βρίσκεται ο τύπος και οι αντωνυμίες στο ίδιο γένος και στον άλλο αριθμό από αυτόν που η καθεμία βρίσκεται).

 

Επίθετο

Θετικός

Συγκριτικός

Υπερθετικός

ἀτελεῖς

 

Αντωνυμία

Γενική

Δοτική

Αιτιατική

τούτοις

 

Μονάδες 2,5

 

Γ. 2. γ. γίγνεσθαι: Να γραφούν τα απαρέμφατα όλων των χρόνων

 

ἐπανελθεῖν: Να γραφεί το β΄ ενικό και πληθυντικό πρόσωπο σε όλες τις εγκλίσεις του ίδιου χρόνου

 

σκοπεῖτε: Να κλιθεί ο παρατατικός της ίδιας φωνής και η προστακτική του ίδιου χρόνου.

 

Μονάδες 5

 

Γ. 3. α. Να αναγνωριστούν συντακτικά οι μετοχές και τα απαρέμφατα του κειμένου.

 

Μονάδες 5

 

 Γ. 3. β. «ἔθηκα νόμον καθ᾽ ὃν τοὺς μὲν τὰ δίκαια ποιεῖν ἠνάγκασα, τοὺς πλουσίους, τοὺς δὲ πένητας ἔπαυσ᾽ ἀδικουμένους»: Να μεταφερθεί ο ευθύς λόγος σε πλάγιο.

 

Μονάδες 5

Κούζας Ιωάννης