Πλάτων, Ίων. Η υπόθεση του διαλόγου

(ή περὶ Ἰλιάδος. Πειραστικός)

 

Πρόσωπα:

  • Σωκράτης
  • Ίων, ραψωδός από την Έφεσο

 

Η συζήτηση έχει ως θέμα την ποίηση και τη συνεισφορά της στον άνθρωπο. «Σύμφωνα με την κοινή πεποίθηση, που είχε ενισχυθεί από τις αντιλήψεις των σοφιστών, ο Όμηρος αποτελούσε, εκτός των άλλων, πηγή για κάθε είδους εξειδικευμένη γνώση (για τον πόλεμο, την ιατρική, τη μαντική κ.ά.), η οποία κατά συνέπεια αποτελούσε κτήμα και των ερμηνευτών του» και άρα και του Ίωνα ως ραψωδού.

Ο Σωκράτης αμφισβητεί την ικανότητα του Ίωνα να καλλιεργεί μέσω της ποίησης το πνεύμα και το ήθος των νέων, γιατί δεν έχει μια ειδική ικανότητα (τέχνη) και δεν έχει επίσης επιστημονική γνώση (επιστήμη).

Το μήνυμα που θέλει να μεταδώσει ο Πλάτωνας με το έργο αυτό είναι ότι «η ποιητική δημιουργία είναι αποτέλεσμα εξωλογικών δυνάμεων και υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην ποίηση και τη φιλοσοφία», μέσω της οποίας μπορεί κάποιος να προσεγγίσει την αλήθεια.