ΚΕΙΜΕΝΟ: Πλάτων, Φαίδων, 59 d-e

 

Γ1. Πάντοτε, και τις προηγούμενες μέρες, εγώ και οι άλλοι συνηθίζαμε να συχνάζουμε στον Σωκράτη, αφού συγκεντρωνόμασταν πρωί-πρωί στο δικαστήριο, στο οποίο έγινε και η δίκη, γιατί ήταν κοντά στη φυλακή. Περιμέναμε, λοιπόν, κάθε φορά συζητώντας μεταξύ μας, έως ότου ανοίξει η φυλακή, γιατί δεν άνοιγε πολύ πρωί. Όταν όμως άνοιγε, μπαίναμε στο κελί του Σωκράτη και περνούσαμε ολόκληρη τη μέρα μαζί του. Εκείνη τη μέρα, λοιπόν, συγκεντρωθήκαμε ακόμη πιο πρωί.

 

(Την προηγούμενη μέρα, όταν βγαίναμε από τη φυλακή το απόγευμα, πληροφορηθήκαμε ότι είχε φτάσει το πλοίο από τη Δήλο. Παραγγείλαμε, λοιπόν, ο ένας τον άλλον να έλθουμε (την επόμενη) στο συνηθισμένο μέρος, όσο το δυνατόν νωρίτερα. Και ήλθαμε. Όταν μας άνοιξε ο θυρωρός, ο οποίος συνήθιζε να υπακούει (στις εντολές μας), είπε να περιμένουμε και να μην μπούμε νωρίτερα πριν αυτός δώσει εντολή. Γιατί είπε: «Οι Ένδεκα λύνουν τον Σωκράτη και διατάζουν (παραγγέλλουν) να θανατωθεί αυτήν την ημέρα». Αφού δεν έλειψε πολύ χρόνο, ήλθε και είπε εμείς να μπούμε).

 

Γ2. Οι φίλοι του Σωκράτη πήγαιναν καθημερινά στο δεσμωτήριο, στο οποίο ήταν φυλακισμένος ο Σωκράτης και μαζί του συζητούσαν διάφορα θέματα.

 

Γ3. α. τοῖς δικαστηρίοις

πρωιαίτερον και πρῳαίτερον, πρωιαίτατα και πρῳαίτατα

τόν πολύν

τοῖς εἰωθόσι

(ὦ) θυρωρέ

ὧνπερ

 

Γ3. β. Να γράψετε τους τύπους που ζητούνται:

περιμενοῦσι

ἀνοίχθητι

εἴσελθε

ἐπέπυστο

ἐπεσχηκώς ἴσθι

 

Γ4. α. ἑκάστοτε: επιρρηματικός προσδιορισμός που δηλώνει χρόνο

ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου: εμπρόθετος προσδιορισμός που δηλώνει τόπο (κίνηση από τόπο)

ἐξελθὼν: Επιρρηματική, χρονική μετοχή (συνημμένη)

παριέναι: Τελικό απαρέμφατο, αντικείμενο του εἶπεν

ἡμᾶς: Υποκείμενο του εἰσιέναι (ετεροπροσωπία)

 

Γ4. β. ὅτι τὸ πλοῖον ἐκ Δήλου ἀφιγμένον εἴη:

Είναι δευτερεύουσα ονοματική πρόταση, ως αντικείμενο του ἐπυθόμεθα. Εισάγεται με τον ειδικό σύνδεσμο ὅτι και εκφέρεται με ευκτική του πλαγίου λόγου, γιατί εξαρτάται από ρήμα παρελθοντικού χρόνου (ἐπυθόμεθα).  

ὅπως ἂν τῇδε τῇ ἡμέρᾳ τελευτᾷ:

Είναι επιρρηματική, τελική πρόταση. Εισάγεται με τον τελικό σύνδεσμο ὅπως και το αοριστολογικό ἂν και εκφέρεται κανονικά με υποτακτική.