Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Γιώργος Σεφέρης, «Επί Ασπαλάθων ...»

 

 

Ήταν ωραίο το Σούνιο τη μέρα εκείνη του Ευαγγελισμού

πάλι με την άνοιξη.

Λιγοστά πράσινα φύλλα γύρω στις σκουριασμένες πέτρες

το κόκκινο χώμα κι ασπάλαθοι

δείχνοντας έτοιμα τα μεγάλα τους βελόνια

και τους κίτρινους ανθούς.

Απόμακρα οι αρχαίες κολόνες, χορδές μιας άρπας αντηχούν

ακόμη.

Γαλήνη.

- Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον;

Μια λέξη στον Πλάτωνα θαρρώ, χαμένη στου μυαλού

τ’ αυλάκια ̇

τ’ όνομα του κίτρινου θάμνου

δεν άλλαξε από εκείνους τους καιρούς.

Το βράδυ βρήκα την περικοπή:

«τον έδεσαν χειροπόδαρα» μας λέει

«τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν

τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν

απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους

και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο, κουρέλι».

Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του

ο Παμφύλιος Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος.

                                                                31 του Μάρτη 1971

Β. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

1. Ο Α. Στέφος γράφει για το Σεφέρη: «Ο Σεφέρης είχε χρησιμοποιήσει με επιτυχία την ελλειπτική και ερμηνευτική μορφή της νέας ποίησης για να περάσει πολλά μηνύματα πολιτικής αντίθεσης με ένα καθεστώς που κατέπνιγε κάθε κριτική αντίθεση με την ιδεολογία του».

Με βάση το απόσπασμα που σας δίνεται να σχολιάσετε πώς συνδέεται το ποίημα του Σεφέρη με τα γεγονότα της εποχής κατά την οποία γράφτηκε.

                                                                               (μονάδες 15)

2. α. Να χωρίσετε το ποίημα σε ενότητες και να δώσετε σε κάθε ενότητα έναν πλαγιότιτλο.

                                                                              (μονάδες 20)

  

β. Στο ποίημα υπάρχουν πολλές συνειρμικές αλληλουχίες. Να τις εντοπίσετε και να αναφέρετε τι φέρνει ο Σεφέρης στο μυαλό του με αυτές.

                                                                                 (μονάδες 20)

 

3. Να σχολιάσετε σε 1-2 παραγράφους τους δυο τελευταίους στίχους του ποιήματος.

                                                                                 (μονάδες 25)

4. Με βάση το παρακάτω απόσπασμα από τη δήλωση του Σεφέρη και το ποίημα «Επί Ασπαλάθων …» να σχολιάσετε για την ανησυχία του ποιητή ως πνευματικού ανθρώπου.

… Κλείνουν δυο χρόνια που μας έχει επιβληθεί ένα καθεστώς ολωσδιόλου αντίθετο με τα ιδεώδη για τα οποία πολέμησε ο κόσμος μας και τόσο περίλαμπρα ο λαός μας, στον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο. Είναι μια κατάσταση υποχρεωτικής νάρκης όπου, όσες πνευματικές αξίες κατορθώσαμε να κρατήσουμε ζωντανές, με πόνους και με κόπους, πάνε κι αυτές να καταποντιστούν μέσα στα ελώδη στεκάμενα νερά…Βλέπω μπροστά μου τον γκρεμό όπου μας οδηγεί η καταπίεση που κάλυψε τον τόπο. Αυτή η ανωμαλία πρέπει να σταματήσει, είναι εθνική επιταγή.

                                                       Γ. Σεφέρης, Δήλωση του ποιητή στις 29-03-1969

                                                                            (μονάδες 20)

 

Μηλιάδου Αλεξάνδρα, Φιλόλογος Λ.Τ. Μεταξάδων